Gebouwen 8-9 dateren uit de 12de eeuw. Ook hier was alles houtbouw. Het betreft een woonkern met o.a. vier woonhuizen (8), omringd door bijgebouwen (9 : stallen, schuren, werkplaatsen) en waterputten (10).
Kenmerkend voor deze gebouwen is hun gebogen lange zijde, waardoor een bootvorm ontstaat, opvallend bij alle woonhuizen 8. Dit type was vooral verspreid in Noordwest-Europa van de 9de tot de 12de eeuw.
foto : Opgravingen Wijnegem september 2002: middeleeuwse waterput
In 1994 werd bij toeval een nieuwe site ontdekt, bij de Ruggeveldstraat-Vuurkruisenlaan. Deze bewoningskern bevindt zich op ong. 1,5 km ten westen van de Steenakker. Er werden waterputten onderzocht en sporen van een ijzertijd-huis. Maar onze aandacht gaat vooral uit naar een grote woonstalhoeve uit de Romeinse tijd. Met haar afmetingen van 7,5 x 28 m kunnen we ze klasseren in het rijtje van de grootste exemplaren.
Die grootte kan misschien duiden op een driedelige functie van de hoeve : opslag van goederen, woning en stalling. Het oostelijk gedeelte bestond alleszins uit een uitdieping voor een potstal. Met de stalmest die hier werd vergaard, werden de gronden bemest. De Romeinen waren immers de eersten in de oudheid die vee hielden o.a. omwille van de mest, wat ook door antieke auteurs bevestigd wordt. Dat de potstal zich aan de oostkant bevond, is geen toeval. Immers, bij veel hoeven van dit type, gevonden in Noord-Gallië bevond de potstal zich meestal in het oostelijk gedeelte van het huis, dus aan de tegenovergestelde zijde van de overheersende westenwinden: een voorziening in verband met het vermijden van reukhinder?
Onze opgravingen tonen aan dat onze bodem nog heel wat informatie bevat. Logisch dat men dit het bodemarchief noemt.
Maar we moeten op onze hoede zijn voor de verdere aantasting van deze archeologische bodem. De archeologische zone rond de Steenakker wordt al doorkruist door de Houtlaan; de nederzettingssporen aan de Ruggeveldstraat te Wijnegem liggen midden in een woonuitbreidingsgebied; overal waar moderne bouw- of wegeniswerken aan onze aandacht ontsnappen, worden resten uit het verleden vernield. Hoe meer mensen bij ons werk betrokken zijn, hoe meer er kan worden gered.
(foto : Demonstratie optekenen tijdens de opensleufdag op de opgravingen in Wijnegem op 15/9/02.)